تبليغاتX
دانشجویان ایرانی در بند اسرائیل

دانشجویان ایرانی در بند اسرائیل

کمیته دانشجویی پی گیری سرنوشت دانشجویان ربوده شده ایرانی در سال 1361 در بند اسرائیل

سلام

سکوتمان خیلی طولانی شد!!!!

گاهی وقت ها مسائلی پیش می آید که انسان مجبور می شود....

حیف که خیلی چیزها را نمی شود....

در این مدت اتفاق های زیادی افتاد....خیلی هایش را نمی توان نوشت اما....

یک شب یک اس.ام.اس برایم آمد که رئیس جمهور برای پی گیری قضیه دستور صادر کرده اند....داشتم با خودم فکر می کردحیف که خیلی چیزها را نمی توان نوشت...

در این مدت عده زیادی پای کار قضیه آمده اند. همایش وبلاگ و.. کلی هم ایمیل از بچه های دانشگاه های دیگر برای ما رسید که اعلام آمادگی برای همکاری کردند....

چیزهای دیگری هم هست که....

خبر آمد خبری در راه است .... توضیحاتش باشد برای بعد...

فعلا وقت نوشتن ندارم....ان شاء الله دوستان دیگر از این به بعد به کمک می آیند...توضیحاتش باشد برای بعد....

اللهم فک کل اسیر....

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم دی 1384ساعت 10:52  توسط کمیته دانشجویی پی گیری سرنوشت 4 دیپلمات   | 

بسم الله الرحمن الرحيم
فعلا چند وقت به دلايلي سكوت كرديم...
اما هر سكوتي نشانه ركود نيست...
شايد بعضي از آرامش ها آرامش قبل از طوفان باشد...
ان شاء الله به زودي....
+ نوشته شده در  شنبه سی ام مهر 1384ساعت 16:8  توسط کمیته دانشجویی پی گیری سرنوشت 4 دیپلمات   | 

خبرگزاري فارس: دبيركل جمعيت دفاع از اقليت‌هاي مسلمان در غرب اظهار داشت: 4 ديپلمات ربوده شده به خاطر نگاه جهان‌ شمولي كه داشتند و براي كمك به ملت مظلوم لبنان به آن‌ ديار سفر كردند، ولي ما مدتي است اين نگاه را فراموش كرده‌ايم.

محمد علي رامين در گفتگو با خبرنگار سياست خارجي خبرگزاري فارس خاطرنشان كرد: اينكه 4 شخصيت مسلمان و متعهد ما ربوده شوند و ما به عنوان شهروندان اين مملكت 23 سال از آن‌ها بي‌خبر بمانيم مسئله‌اي بسيار مهم و در عين حال تامل برانگيز است و هر كدام از ما را موظف مي‌كند كه در حد توان خود اين مسئله را پيگيري كنيم.

* اگر دولت براي پيگيري عذر داشته سكوت رسانه‌ها به چه علت بوده است
دبيركل جمعيت دفاع از اقليت‌هاي مسلمان در غرب خاطرنشان كرد: سوال مهم اين است كه چرا در اين مدت 23 سال سكوتي از جانب دولت در مورد اين قضيه حكمفرا بوده است. سؤال دوم اين است كه چرا نخبگان جامعه ما، اهل فرهنگ و رسانه‌ها نسبت به اين قضيه سكوت كردند. سياستمداران ما ممكن است بنا به دلايل يا معذوراتي كه دارند چنين حادثه‌اي را يا از ذهن ببرند يا از اولويت‌هاي كاري خود ندانند. اما نخبگان و رسانه‌ها كه بايد هوشيارانه عمل كنند و براي دفاع از حقيقت و براي مبارزه با ظلم و فساد از هر ابزاري استفاده كنند، به چه علت رويه سكوت را پيش گرفتند.
وي افزود: بحثي كه الان بايد دنبال كنيم پاسخگويي به اين دو سؤال است كه چرا دولت، نخبگان و رسانه‌ها در مورد اين حادثه سكوت كردند و به تبع اين سكوت جامعه ما نيز دچار فراموشي شد.وقتي در جامعه ما دولت و نخبگان سكوت كنند به طور طبيعي بايد انتظار داشته باشيم افرادي ديگري در خارج از مرزها از مليت‌هاي ديگر به ياري ربوده شدگان ما بشتابند.

* 4ديپلمات ايراني داراي نگاه جهان‌شمول بودند
رامين با اشاره به اين‌كه علت سفر 4ديپلمات به لبنان به خاطر نگاه جهان‌شمولي آن‌ها بوده تصريح كرد:اين 4نفر شخصيت‌هايي بودند كه در مرزهاي جغرافيايي نمي‌گنجيدند. آن‌ها وراي مرزهاي جغرافيايي به انسانيت و عدالت در سراسر جهان مي‌انديشيدند. اين 4نفر به لبنان رفتند تا مظلومين لبنان را از زير ستم صهيونيست‌ها نجات دهند.
رامين ياد‌آور شد: تا آن زمان جامعه ما، رسانه‌ها و دولتمردان هم نگاهشان جهان‌شمول بود. اما آرام آرام نگاه ما عوض شد و به محدوده درون كشوري محصور شد و انديشه ما در حصار مرزهاي جغرافيايي قرار گرفت. اگر در طول اين سال‌ها در قبال گمشدگانمان سكوت كرده‌ايم علتش اين بوده كه ديگر در وراي مرزهاي جغرافيايي به دنبال حقيقت و عدالت و مظلوم‌نوازي و ظلم ستيزي نرفتيم. وقتي امت اسلامي را رها كرديم و داعيه‌داري وحدت امت اسلامي را رها كرديم، در وراي مرزهاي جغرافيايي كل امكانات و ظرفيت‌هاي خود را از دست داديم. لذا شما مي‌بينيد كه سياست‌مداران ما بعد از سال‌هاي رحلت امام خودشان را در عرصه بين‌الملل تنها مي‌ديدند و فكر مي‌كردند بايد به سازمان‌هاي بين‌المللي پناه بياورند و با آن‌ها همگرايي داشته باشند و تا آنجايي رسيديم كه بايد با دشمنان ملت ايران اعتمادسازي كنيم.وقتي اين روند را برگزينيم به طور طبيعي همه دوستان و دوستداران خود را در عرصه جهاني از دست مي‌دهيم و طبيعي است كه دشمنان ما هر روز گستاخ‌تر مي‌شوند. وقتي همه ياران خود را در اروپا، آمريكا و كشورهاي اسلامي فراموش كنيم دشمن‌ما مسلمانان را در افغانستان و عراق قتل‌عام مي‌كند و ما مي‌گوييم به ما مربوط نيست.

*سكوت رسانه‌ها سكوت جامعه را در پي دارد
رامين با اشاره به وجود انفعال در دستگاه ديپلماسي بيان داشت: وقتي تا اين حد از مواضع ديني و انقلابي خود عقب‌نشيني كرده‌ايم آن‌وقت با چه ابزاري مي‌توانيم به اين 4نفر كمك كنيم. الان بعد از 23 سال مي‌گوييم مي‌خواهيم اين فراموش‌شدگان خود را دوباره به ياد بياوريم و اين عزيزان را نجات دهيم و براي اين كار به دنبال ابزار مي‌گرديم. ولي بايد گفت كه پيگيري وضعيت اين 4نفر از طريق سازمان‌هاي بين‌المللي مثل سازمان ملل اتحاديه اروپا و سازمان كنفرانس اسلامي و ديگر سازمان‌ها جز كارهاي دولت است و راه من و شما نيست. راهي كه من معلم و شماي رسانه‌ مي‌توانيم دنبال كنيم راه ديگري است. ما ابزاري در اختيار داريم كه اين ابزار افكار عمومي جهان و ياري طلبيدن از حق‌طلبان و عدالت‌خواهان در سراسر زمين است. اگر ما حق‌طلبان را ياري كرديم آن‌ها هم ما را ياري خواهند كرد. وقتي رسانه‌ها و نخبگان در قبال فجايعي كه عليه مسلمانان در افغانستان، عراق، انگليس، فرانسه و آمريكا انجام مي‌دهند ساكت بمانند جامعه ما نيز به تبع آن سكوت مي‌كند و وقتي جامعه سكوت كرد سياستمداران و دولتمردان ما نيز عكس‌العملي نشان نخواهند داد. وقتي با اين سكوت مرگبار در كشورمان نسبت به تضييع حقوق انسان‌ها در سراسر زمين و به خصوص مسلمانان بي‌تفاوت شديم اين مسئله انعكاس پيدا مي‌كند و به تبع آن وقتي ما به مشكلي برخورديم عدالت‌خواهان و ظلم‌ستيزان سراسر جهان نيز به كمك ما نخواهند آمد.

*اگر دولت در پيگيري اين مسئله سهل‌انگار است رسانه‌ها پيش‌قدم شوند
دبيركل جمعيت دفاع از اقليت‌هاي مسلمان با اشاره به لزوم بازگشت به ديدگاه جهان‌شمولي در رسانه‌ها تاكيد كرد: اگر مي‌خواهيم 4 ديپلمات گروگان گرفته شده كه بسياري از اطلاعات موثق نشان مي‌دهد كه در دست صهيونيست‌ها اسير هستند را آزاد كنيم مستقيما نخواهيم توانست به زندان‌هاي رژيم صهيونيستي برويم و آنها را آزاد كنيم. اگر به مردم فلسطين كمك ‌كنيم آن‌ها خود با عقب راندن رژيم صهيونيستي هم هزاران اسير خود و هم 4 اسير ما را آزاد مي‌كنند. اگر ما به عنوان قشر فرهنگي، نخبگان جامعه و اصحاب رسانه از حق طلبان و عدالت‌خواهان در اروپا و آمريكا و زنان مسلمان فرانسه و انگليس كه حجاب را به زور از آن‌ها مي‌گيرند حمايت كنيم آن‌ها نيز از ما و اسيرانمان حمايت مي‌كنند. ما نمي‌توانيم نسبت به گروگان‌هاي ديگران سكوت كنيم و انتظار داشته باشيم ديگران بيايند براي اسراي ما فرياد بزنند. اگر دولتمردان ما نسبت به اين قضيه سهل‌انگار هستند رسانه‌ها و نخبگان جامعه ما مي‌توانند پيش‌قدم شوند و اگر دستگاه سياست خارجي ما در مورد اين مسئله براي خود محدوديت‌هايي قائل است و دچار انفعال شده است، ملت ما ملت شجاعي است و نخبگان از ظرفيت عظيمي كه دراختيار ملت است بايد استفاده كنند.
وي افزود: اگر ملت ما نسبت به فجايع دشمنان عليه مسلمانان جهان هوشيار شوند خود پرچمدار عدالت‌خواهي خواهند شد و آن‌وقت است كه همه عدالت‌طلبان پشت سر ملت ما قرار خواهند گرفت. ثمره آن اين است كه 4 اسير مظلوم ما آزاد خواهند شد اما دركنار آن‌ها هزاران‌هزار آزاده مظلوم كه در چنگال دشمنان هستند نيز آزاد خواهند شد. ما به عنوان نوع بشر همه در يك كشتي نشسته‌ايم. نمي‌توانيم بگوييم كه قسمتي از اين كشتي كه مخصوص ايران است سالم بماند ولي هر جاي اين كشتي نابود شد و هر مقدار از اهل اين كشتي غرق شدند به ما مربوط نمي‌شود.

* پيگيري جدي وضعيت اسرا كار سازمان يافته رسانه‌ها را مي‌طلبد
دبيركل جمعيت دفاع از اقليت‌هاي مسلمان در غرب با اشاره به لزوم تشكيل سميناري به منظور پيگيري وضعيت اسراي مسلمان توسط اصحاب رسانه‌ها پيشنهاد كرد: به عنوان يك طرح لازم است مسئولين رسانه‌هاي ما و اهل مطبوعات سميناري در ايران برگزار كنند و از رسانه‌هاي كشورهاي مختلف جهان دعوت كنند كه اين موضوع را بررسي كنند كه چه كارهايي براي نجات اسرايي كه در جهان هستند مي‌توان انجام داد.
رامين تاكيد كرد: اگر يك مجرم يا جاسوسي كه به كشور و ملت خود خيانت مي‌كند در كشور شما به زندان بيفتد كه شايد ارزش چنداني هم براي كسي نداشته باشد، گردن‌كشان همان يك نفر را به ابزاري تبديل مي‌كنند كه با آن به شما فشار بياورند و افكار عمومي دنيا را تخريب كنند. چرا شما در برابر دشمنان دين و مذهب و دشمنان بشريت از اين ابزار كه هزاران‌هزار انسان را در سراسر جهان به اسارت مي‌گيرند استفاده نكنيد. چرا يك نفر از آن‌ها بهترين وسيله تبليغاتي عليه شما مي‌شود اما هزاران نفر از شما يا دوستدارانتان كه به اسارت گرفته مي‌شوند هيچ بهايي براي شما نداشته باشند.


به زودی سایت کمیته دانشجویی پی گیری سرنوشت دانشجویان دربند اسرائیل راه اندازی می شود.

از همه برادران و خواهرانی که در تهیه فلش فایل های صوتی و تصویری تولید متن ادبی و تولید محتوا و.... توانایی داشته یا دوست دارند به هر نحوی یاری به عمل آورندُ دعوت به همکاری مي كنيم.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم شهریور 1384ساعت 10:22  توسط کمیته دانشجویی پی گیری سرنوشت 4 دیپلمات   | 

به یاد سال روز ورود آزادگان به میهن

احمد متوسلیان دانشجوی مهندسی برق دانشگاه علم و صنعت

روزها ميگذرند. همچون سالهايی که گذشتند و رفتند; و گذشت زمان٬ فاصله ی ما را از روزهای جبهه و جنگ عميق و عميقتر ميکند٬ بی آنکه ما را متوجه خود سازد. و غبار زمان ياد قهرمانان جنگ را کمرنگتر و کمرنگتر ميکند٬ بی آنکه ما را به فکر فرو برد.

ديگر کسی از مردان جنگ نخواهد پرسيد. ديگر کسی نخواهد پرسيد کجاست مردی که طنين صدايش جبهه های کردستان را ميلرزاند؟ کجاست مردی که به همراه يارانش خرمشهر را در کمتر از بيست و پنج روز آزاد کردند؟ کجاست مردی که بر قلبها فرماندهی ميکرد؟ کجاست مردی که می گفت: هر کجا فرياد مظلومی شنيده شود ما به ياريش ميشتابيم؟ و به دنبال همين آرمانها يارانش به لبنان رفتند تا بگويند اسلام حد و مرزی ندارد.

آنها رفتند اما ديری نپاييد که ياران احمد متوسليان بر خلاف ميل و با اندوه فراوان٬ بدون فرمانده دليرشان به وطن بازگشتند.

امروز بيست و سه سال از آن روزها ميگذرد و هنوز اين فرمانده فاتح به همراه يارانش در زندانهای اسرائيل به سر ميبرند بی آنکه خبری از آنها رسيده باشد.

بيست و سه سال است که هيچکس پاسخ چشمهای منتظر و قلب لرزان مادر حاج احمد را نداده است٬ جز آنکه هر از چند گاهی او با شنيدن خبرهای متناقض می ميرد و زنده ميشود. به راستی با چه رويی ميتوان در چشمهای چنين مادری نگريست؟

وزارت امور خارجه اعلام ميدارد که متوسليان زنده است. اگر زنده است پس چه زمانی نوبت به او ميرسد؟ تا کی نام حاج احمد متوسليان فقط بر زبانها ميچرخد؟

گوئيم که احمد متوسليان در اسارت است و کاری از کسی بر نمی آيد. پس چرا امروز بايد متوسليان ها٬ در همين تهران بزرگ٬ در کنار گوش مسئولين در زير هجوم بار سنگين زندگی له شوند؟

چرا بايد متوسليانها در مقابل چشمانمان چون شمع آب شوند و فرياد بر نياورند؟ چرا بايد متوسليان ها در کشوری که برای ذره ذره خاکش از جانشان گذشته اند و در تکرار نفسهايشان طعم مرگ را احساس ميکنند٬ برای بهبود زخمهای ناشی از بمبهای شيميايی٬ سرگردان بيمارستانهايی که با ترديد ميتوان نام آنها را بيمارستان گذاشت شوند؟

جانبازان صبوری که برای حل مشکلاتشان در پيچ و خم بنياد جانبازان و... سر در گم مانده اند ودر اين سر در گمی ها گويا به فراموشی سپرده شده اند.

(جمعی از دانشجويان دانشکده دکتر شريعتی)

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم شهریور 1384ساعت 19:6  توسط کمیته دانشجویی پی گیری سرنوشت 4 دیپلمات   | 

بسم الله الرحمن الرحیم

به ربع قرن سکوت پایان دهید!

14 تیر 1361 ساعت 13:30 ایست بازرسی حاجز برباره بیروت سید محسن موسوی دانشجوی دانشکده فنی دانشگاه تهران و کاردار سفارت جمهوری اسلامی ایران در بیروت به همراه احمد متوسلیان دانشجوی مهندسی برق دانشگاه علم و صنعت ایران وابسته سفارت، کاظم اخوان خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی و تقی رستگارمقدم وابسته سفارت در حالی که در یک اسکورت دیپلماتیک به سمت سفارت در حرکت بودند علی رغم مصونیت دیپلماتیک طبق معاهده ژنو به وسیله نیروهای شبه نظامی فالانژ دستگیر شدند و بعدها تحویل نیروهای رژیم اشغال گر قدس گردیدند.

حدود ربع قرن از این واقعه می گذرد، پدرو مادر این بزرگواران چشم به راه آن ها پیرو شکسته شده اند و والدین آقای اخوان به رحمت خدا رفته اند، کودک چند ماهه آقای موسوی مردی بیست و چند ساله شده است و دوستان و علاقه مندان به آن ها در این انتظار به تعیین سرنوشت آنان چشم به راه مانده اند.

حدود ربع قرن از اسارت این چهار تن که دو تن از آن ها دانشجو می باشند می گذرد  و هنوز هیچ حرکت قاطع و مستمر و هیچ گونه پاسخ گویی از دستگاه دیپلماسی کشور و هم چنین کشور لبنان که مسئول حفاظت از دیپلمات ها بوده است مشاهده نشده است، لذا دولت اسرائیل هم خود را ملزم به تعیین سرنوشت آن ها نمی داند و با طرح مسائل انحرافی سعی در نگاه داشتن این پرونده در هاله ای از ابهام است.

حدود ربع قرن از این حادثه می گذرد و حال این سوال باقی است که چرا پی گیری سرنوشت این عزیزان ولو در اولویت چندم نهادها و علی الخصوص دستگاه دیپلماسی قرار نمی گیرد؟ آیا این عزیزان از مصونیت دیپلماتیک برخوردار نبوده اند و آیا در بدترین حالت این بزرگواران شهرون دو تبعه کشور به حساب نمی ایند تا برای پی گیری سرنوشت ان ها اقدامی عملی صورت گیرد؟ آیا اتباع کشور در خارج به اندازه موارد مشابه کشورهای دیگر برای دستگاه دیپلماسی ارزش ندارد؟

حدود ربع قرن از طولانی ترین اسارت دانشجویی می گذرد و گویا همه می خواهند سرنوشت این پیشگامان صدور انقلاب و بیداری اسلامی در هاله ای از ابهام باقی بماند، آیا ایم امر ما را با چالش ارمان گرایی مواجه نمی سازد؟ چگونه به فرزندان این مرز و بوم خواهیم گفت که وطن خود را دوست بدارند در حالی که دستگاه دیپلماسی ما در مقابل نقض آشکار معاهدات بین المللی در مورد اتباع کشور اقدام کافی انجام نمی دهد و به سرنوشت اتباع کشور اهمیت نمی دهد؟

حدود ربع قرن از اسارت آنان می گذرد و حال سوال ما از سازمان های بین المللی این است که آیا دستگیری دیپلمات ها و خبر نگاران و ربع قرن در انتظار نگاه داشتن خانواده ها و علاقه مندان آن ها و مشخص نکردن سرنوشت آن ها نقض آشکار حقوق بشر و معاهدات بین المللی به شمار نمی آید؟ آیا آن ها خود را در مورد این موارد مسئول نمی دانند؟ اگر چنین است آیا  اعتبار تمامی این معاهدات به طور جدی زیر سوال نخواهد رفت و برخوردهای چندگانه این نهادها آنان را در عرصه بین الملل بی اعتبار نخواهد کرد؟

حدود ربع قرن از این واقعه می گذرد و همه استراتژی سکوت را برگزیده اند و این سوال باقی است که چرا چنین است و سرنوشت این عزیزان در هاله ای از ابهام باقی مانده است و تمام سرنخ ها به مرور زمان در حال از دست رفتن است و هیچ کس حتی خم به ابرو نمی اور؟.

حدود ربع قرن ار طولانی ترین اسارت دانشجویی می گذرد و امروز جز فعالیت های خودجوش دانشجویان و بعضی حرکت های خودجوش مردمی کسی خود را مسول نمی بیند. دانشجویانی خودجوش همایش برگزار کرده و تجمع می کنند و بیانیه صادر می کنند، نشست تشکیل داده و پاسخ می خواهند و بعضا بدون هیچ حمایتی اقدام به انتشار خبرنامه و نشریات در سطح دانشگاه و جامع ه می کنند  و عده ای نیز دو هفته از تعطیلات خود را رها کرده برای پی گیری این امر کیلومترها راه را طی کرده به سوریه و لبنان می روند و با به جان خریدن تمام مشکلات تمام تلاش خود را به کار می بندند، تا سرنوشت این عزیزان را از ابهام بیرون آورند. ما جمعی از تشکل های دانشجویی دانشگاه های استان تهران ضمن حمایت از فعالیت های خودجوش دانشجویان و مردم برای تعیین سرنوشت دانشجویان دربند اسارئیل از نهادهای مسئول و دستگاه دیپلماسی کشور و هم چنین دولت لبنان می خواهیم به طور جدی این امر را پی گیری نموده و در قبال فعالیت های انجام شده اقدام به پاسخ گویی نمایند.

بدیهی است جنبش دانشجویی در مقابل طولانی ترین اسارت دانشجویی سکوت نخواهد کرد و توان خود را برای طی کردن تمام مسیرهای ممکن برای تعیین سرنوشت این عزیزان به کار خواهد گرفت.

 

والسلام علی من اتبع الهدی

+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم شهریور 1384ساعت 13:0  توسط کمیته دانشجویی پی گیری سرنوشت 4 دیپلمات   | 

آشنايي با زندگي يكي از دانشجويان دربند

سيد محسن موسوي دانشجوي دانشكده فني دانشگاه تهران و كاردار سفارت جمهوري اسلامي ايران در بيروت

بزرگی همه بزرگمردان تاریخ در کودکی متفاوتشان رقم خورده ومحسن نیز از این قاعده مستثنی نبود. پدری روحانی وجو مذهبی خانواده برای او انس با قرآن ، ‌وآشنایی با سیره اهل بیت ،‌ تاسی به جدش موسی بن جعفر (‌ع) را در تمام مراحل زندگی به ارمغان آورد.

آغاز دوران مدرسه آغاز فصلی جدید در زندگی ، و 11 سالگی شروعی نه چندان زود برای فعالیت های سیاسی اجتماعی وی بود. شرکت در جلسات دکتر شریعتی در حسینیه ارشاد نگرش او را بازتر وفعالیت هایش را وسیع تر می کرد.

 اوکه از کودکی با قرآن مانوس شده بود ،‌هوش سرشار واستعداد خویش را با حفظ آیات الهی وتدبر در آن برکت بخشید وبه یمن این رحمت، تحصیلی موفق داشت بطوری که توانست دوران متوسطه را در سن 15 سالگی بااخذ مدرک دیپلم به پایان برساند وبلافاصله در رشته برق دانشگاه تهران پذیرفته شود.

مطیع ولایت بود وعاشق امام؛ عمده فعالیتهایش را در این دوران تکثیر وپخش مخفیانه اعلامیه و نوارهای امام ودکتر شریعتی، کمک به خانواده زندانیان سیاسی ومدیریت وسازماندهی افراد برای مبارزه علیه رژیم تشکیل می داد که همه بهانه هایی بود بر دستگیری و شکنجه توسط ساواک پرونده ها و سوابق سیاسی در ساواک او را از تحصیلات عالیه محروم و د رپایان سال اول از دانشگاه اخراج شد . دوران خدمت نیز به واسطه روحیه ظلم ستیزی و انزجار درونی اش نسبت به رژیم ، انتقال ها و ماجراهایی را به دنبال داشت. یکبار پل دختر، یکبار پادگان جی ، باردیگر آشنایی با همراه وشریک زندگی اش در سال 54 روزگار سراسر مبارزه او را با نوعی دیگر از عشق همراه کرد. فعالیت های سیاسی ، تحت تعقیب بودن از سوی ساواک و اصرار خانواده ، او را مجبور می کند تا در سال 56 به همراه همسر وبرادر خود از کشورخارج شود .

 در آمریکا با شرکت درجلسات بحث و گفتگو تظاهرات علیه رژیم وکارتر وتبلیغ اسلام مبارزه خود را ادامه می دهد تا این که یک ماه پس از تبعید امام به پاریس برای کسب تکلیف خدمت امام رسید وپس از پیروزی انقلاب در اردیبهشت 58 به میهن بازگشت.

سيد محسن موسوي دانشجوي دانشكده فني داشنشگاه تهران و كاردار سفارت جمهوري اسلامي ايران در بيروت

پس از بازگشت جذب نخست وزیری ودر حراست فرودگاه مشغول به کارشد. با دریایی تجربه انقلابی اردوی یادواره شریعتی را با مدیریت و سرپرستی خود سازماندهی کرد. اردویی نظامی عقیدتی که به منظور تربیت و جهت دادن نسل انقلاب برنامه ریزی شده بود چرا که انسانی راحت طلب نبود وتکلیف خود را تمام شده نمی دید.
 
درهمان سال تحت پوشش یک گروه دانشجویی به دعوت شیعیان لبنان ودکتر چمران و بنا به دستور امام عازم لبنان شد و سفر به لبنان آغاز زمزمه هایی از رفتن بود؛ لبنان جنگ زده نوعی دیگر از مردانگی را می طلبید نقش اساسی وی را در تشکیل هسته های اولیه حزب الله نمی توان نادیده گرفت.

او در کنار مبارزه و سخنرانی، ازمردم محروم و ستمدیده جنوب لبنان دستگیری می کرد ومرهمی بر دل آشفتگان ازظلم و خیانت بود.

سال 59 ، در این بحبوبه عشق وایثار طعم شیرین پدر بودن را چشید و درنامه ای به همسرش احساس خود را چنین بیان کرد :  "امیدوارم ومطمئنم این ثمره زندگی یادگار خوبی از من و تو وهمچنین باقیات الصالحات زندگی ما خواهد شد ومن درست برعکس دیگران که فرزند وابستگی شان را به زندگی بیشتر و دل کندن از دنیا را برایشان سخت تر می کند با به دنیا آمدن "رائد" احساس می کنم که رفتن برایم راحتتر وشیرین تر شده است ومطمئنا این لطف خداست چرا که همیشه از خدا خواسته ام تا در راه رسیدن به او هیچ چیز مانع ام نباشد وحال می بینم نه تنها مانع نشده بلکه محرکی قوی برای حرکت وشتاب در حرکت هم نیز هست. اگر چه فرزندمان مجبور خواهد شد بدون سایه پدر زندگی کند اما مگر نه اینکه همه بزرگان بخش عظیمی از زندگی شان را در یتیمی به سر بردند ......"

" خداوندا ترا به عزت و جلالت قسم ، تو را به عشقت نسبت به بندگان مخلصت سوگند در مسیری که برای رسیدن به تو انتخاب کرده ام شهادت را نصیبم فرما چرا که وعده کرده ای که عاشقانت را در خون ملاقات کنی ومن عاشق تو هستم وبا تمام وجودم می پرستمت و پیشانی عبودیت به ساحتت میسایم و امیدم آن است که بتوانم برای لحظه ای نظرت را به خودم جلب کرده و از دید محبت مورد لطفم قرار دهی "

اندکی پس از منصوب شدن به وسیله رژیم عراق ترور شد که به طرز معجزه آسایی از مرگ نجات پیدا کرد نجات پیدا کرد تا در آزمونی عظیم تر مورد امتحان الهی قرار گیرد.

16 خرداد ماه 1361 رژیم صهیونیستی دست به حمله گسترده هوائی ،‌زمینی و دریائی به لبنان زد دراین حمله گسترده نیروهای صهیونیستی وارد خاک لبنان شدند و سرزمین خوبی ها را اشغال کردند. نیروهای صهیونیستی ظرف چند روز بخش اعظم جنوب لبنان را به اشغال در آوردند ، ‌کنترل کامل جنوب لبنان توسط ارتش رژیم صهیونیستی ، عقب نشینی سریع نیروهای طرفدارعرفات به بیروت ،‌همکاری علنی حزب کتائب و بشیر جمیل فرمانده نیروهای لبنان ( فالاثر) با اشغالگران، محاصره مناطق مسلمان نشین بیروت را به دنبال داشت.

سید محسن موسوی هنگام حمله اسرائیل به جنوب لبنان در تهران به سر می برد او با قطع مرخصی خود بلافاصله عازم سوریه شد تا هر چه سریع تر خود را به محل کار خود در بیروت برساند.

وی که مصداق عینی اتحاد سیاست و دیانت است در شرایطی که همه سفرا و وابستگان سفارت های سایر کشورها از ترس موشک ها وتوپ های صهیونیستی فرار را بر قرار ترجیح دادند محکم ایستادگی کرده و وظایف خود را در معیت هیات همراه انجام می دهد.

ساعت 16:30 بعداظهر 13 تیر 1361 سید محسن موسوی به اتفاق احمد متوسلیان ، تقی رستگارمقدم و کاظم اخوان با اتومبیل سفارت جمهوری اسلامی ایران عازم بیروت شدند وچون بیروت در محاصره نیروهای اسرائیلی قرار داشت ، ‌اتومبیل این چهارتن از راه "بعلبک" عازم "‌زغرتا " شد ودر آنجا متوقف گردید سپس از این شهر با خودروی ژاندارمری لبنان به راه خود ادامه دادند تا اینکه ساعت 13:30 روز 14 تیرماه به منطقه " برباره " واقع در شمال بیروت که محل تمرکز نیروهای فالانژ بود، رسیدند ودر پست بازرسی "برباره " توسط عده ای ناشناس ربوده شدند.

 شواهد موجود حکایت از آن دارد که نیروهای فالانژ به سرکردگی "ایلی حبیقه" و "سمیر جعجع" این چهار نفر را ربوده وپس ازمدتی آنها را تحویل اسرائیل داده اند.

سید محسن موسوی صاحب فرزندی است که ۲۳ سال است از دیدن پدر محروم شده است.

 

سيد محسن موسوي در كنار سيد رائد

 

سيد محسن موسوي در كنار كودك خردسالش

 امروز همان کودک خردسال مردی بیست و پنج شش ساله شده و هنوز در انتظار پدر

سيد رائد موسوي فرزند سيد محسن موسوي دانشجوي ايراني دربند اسرائيل

سيد محسن موسي در كنار سيد رائد


توضيح درباره خبر سايت خدمت

سايت خدمت

http://khedmat.ir/comments.asp?id=441

ضمن تشكر از توجه سايت مورد نظر به قضيه ديپلمات ها خبري با عنوان گزارشي ازغرفه كميته دانشجوئي پيگيري سرنوشت 4ديپلمات ايراني

در اين سايت درج شد. لازم به توضيح است كه راه اندازي چادر امضا مربوط به حركت مردمي بوده است. كميته دانشجويي پي گيري سرنوشت چهار ديپلمات ضمن حمايت از اين امر براي عدم تضييع زحمات حركت مردمي اعلام مي دارد كه آن كميته دانشجويي در آن قسمت فعال نبوده اما با توجه به اطلاعيه هاي پخش شده در نماز جمعه كه در پايان از مردم براي امضاي بيانيه دعوت شده بود اين اشتباه صورت پذيرفته است

 


كميته دانشجويي پي گيري سرنوشت دانشجويان دربند از طلاب و داشنجويان سراسر كشور و تشكل هاي جنبش دانشجو و طلبه كه آمادگي هرگونه همكاري و يا عضويت در كميته هاي تخصصي را دارند دعوت مي كند تا با اين كميته تماس حاصل كنند.


با تشكر از همه دوستاني كه پيام مي گذارند يا لينك مي كنند در آينده نزديك ان شاء الله به پيام ها پاسخ داده خواهد شد و در وبلاگ لينك گزاري مي گردد.


براي راه اندازي خبرگزاري كميته پي گيري دانشجويي سرنوشت دانشجويان دربند از همه دوستاني كه در نوشتن سايت و اختصاص فضا يا كمك مالي مي توانند ياري كنند دعوت به همكاري به عمل مي آيد

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم مرداد 1384ساعت 14:22  توسط کمیته دانشجویی پی گیری سرنوشت 4 دیپلمات   | 

بسم الله الرحمن الرحیم

۱۴ تیر ۱۳۶۱ لبنان ایست بازرسی باباره

سید محسن موسوی دانشجوی دانشکده فنی دانشگاه تهران و کاردار سفارت ایران در بیروت

احمد متوسلیان دانشجوی برق دانشگاه علم و صنعت و وابسته نظامی سفارت ایران در بیروت

کاظم اخوان خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی

تقی رستگار مقدم وابسته سفارت

توسط نیروهای شبه نظامی فالانژ دستگیر شدند و پس از مدتی تحویل نیروهای اسرائیلی شدند.

و ربع قرن سکوت در مقابل طولانی ترین اسارت دانشجویی.......؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم مرداد 1384ساعت 22:35  توسط کمیته دانشجویی پی گیری سرنوشت 4 دیپلمات   |